Europese Privacywet nekt Direct Mail, of niet?
Door Michel Carree
van DMDesk Direct Marketing
op 12/12/2011
942 x gelezen |
De DDMA – bij monde van de altijd scherpe Jitty van Doodewaerd – meldde afgelopen week het uitlekken van de nieuwe Europese Privacywet, althans de concepttekst daarvan. Eurocommissaris Viviane Reding wil álle marketing opt-in maken. Pardon? Vooraf toestemming vragen om een brief te mogen sturen?
Kort gezegd komt het daar wel op neer. Als de wet wordt aangenomen, dan moet er in de toekomst ondubbelzinnige toestemming verkregen worden voor telemarketing en direct mail gericht aan particulieren. Onduidelijk is nog of dat ook gaat gelden voor de eenmanszaken (ZZP’ers) en VOF’s. Dit zou wel eens het eind van de telemarketing kunnen betekenen. Immers: dit is de overtreffende trap van het Bel-me-niet-register. Zelfs als ik me niet heb aangemeld bij het register, mag ik niet gebeld worden zónder mijn voorafgaande expliciete toestemming om dat wél te doen.
Wie schiet er nog met hagel?
Voor direct mail geldt, dat ik als bedrijf mijn producten of diensten niet meer per post mag aanprijzen bij een 'koude', particuliere doelgroep. Dan rijst direct de vraag: welke marketeer zag er überhaupt nog heil in om particulieren koud per post te benaderen? De waste is toch torenhoog? Niemand bij zijn volle verstand schiet nog met hagel. Dat geldt overigens niet voor uitingen van charitatieve- of Algemeen Nut Beogende Instellingen (ANBI), of uitingen van de overheid. En driemaal raden welke instellingen worden vrijgesteld van deze regelgeving. Precies.
Dus hoe ingrijpend is die nieuwe Privacywet nu eigenlijk? Als ik een particuliere doelgroep wil benaderen van bijvoorbeeld hondenbezitters, dan zijn er genoeg enquêtebestanden die mij die groep kunnen leveren. Geheel opt-in, want de invuller heeft het vakje aangevinkt dat hij of zij ‘in de toekomst op de hoogte gehouden wil worden gehouden van aanbiedingen van zorgvuldig geselecteerde partners etcetera’. Het enige wat lastig wordt, is het nabellen van een mooie mailing. Stel, ik stuur een particuliere doelgroep die heeft aangegeven per post aanbiedingen te willen ontvangen een spetterend mailstukje met alles erop-en-eraan. Correcte adressering. Keurig drukwerk. Strakke vormgeving en een concreet aanbod met call-to-action. Dan zou ik inzake de nieuwe wet de non-respondenten niet mogen nabellen. Dat is jammer, want we weten allemaal dat nabellen de conversie aanzienlijk opkrikt.
Social Media op de schop
Ingrijpender zal de wet zijn voor de diverse sociale media. De Online Behavioral Advertising, zoals dat zo mooi heet, moet op de schop. Een verandering van de definitie 'persoonsgegevens' maakt dat álle informatie die direct of indirect leidt naar een individu onder de nieuwe regels valt. Dus ook de zogenaamde device identifiers als cookies maar ook de IP-adressen vallen daaronder.
Bijzonder is dat bedrijven als Google, LinkedIn, Facebook en Twitter er ook aan moeten geloven. Dit zijn weliswaar van oorsprong Amerikaanse bedrijven, maar zij richten zich ook op de Europese burgers, en daar gaat de nieuwe regelgeving ook voor gelden.
Het idee daarachter is helder en zeker te billijken. Zoals de Eurocommissaris zelf samenvat: "God forgives and forgets, but the internet never does". Elke werkgever checkt tegenwoordig het profiel van een sollicitant. En niet alleen op het zakelijke LinkedIn, waar iedereen met keurig gekamde haartjes op de foto staat, maar zeker ook in onze landelijke virtuele kroeg Hyves. Of op het inmiddels nog populairdere Facebook. Zoals Jitty het in haar artikel bondig verwoordt: "als je op je achttiende dronken in de kroonluchter hangt, moet dit niet ineens in je nadeel spreken als je op je vijfentwintigste solliciteert".
Een organisatie als Hyves of Facebook moet dan ook verplicht zijn je gegevens te wissen zodra je daarom vraagt. En ze moeten het verwijderen van openbaar gepubliceerde data van jouw hand garanderen. Kortom: iedere Europese burger heeft het recht om vergeten te worden.
We hebben nog tijd
Enfin: we hebben het hier over een concepttekst. Die gaat nog worden bijgeschaafd en wellicht aangescherpt. Dan volgt de tocht langs het Europese Parlement en de Europese Raad. Waar praten we over? Waarschijnlijk op z’n vroegst begin 2015. Dat geeft ons marketeers de tijd om de consequenties te overzien en ons plan te trekken. Ikzelf zie het allemaal niet zo somber in, maar wellicht zijn er collega’s op dit blog die er anders over denken. Aarzel in dat geval niet en reageer.
Het complete artikel van Jitty van Doodewaerd is hier te lezen.
Blijf op de hoogte via je mailbox!